De eerste dirigent Alain Baudhuin…

Alain voelde zich zeer vroeg aangetrokken tot de muziek en spreidde reeds vanaf zijn peutertijd een bijna perfecte beheersing van het gebruik van de platenspeler tentoon. Dit vroegtijdig talent bracht ontelbare kunstzinnige gevoelens met zich mee die hij edelmoedig deelde : zijn ouders moeten hem nageven de bijzondere diepgang te hebben ontdekt van grote werken na de 28ste uitvoering op éénzelfde dag. Zelfs wanneer enkele boos gestemde zielen de opmerkelijke vernietiging van enkele historische opnames ten gevolge van enkele zeldzame onhandigheden betreuren, zal men zich toch vooral de onwaarschijnlijke kwetsbaarheid van de toenmalige muziekinstallatie, die zelfs niet opgewassen was tegen een eenvoudig stampvoeten van een verongelijkt kind, herinneren. Hij oefende, van zodra zijn leeftijd het hem toeliet, op bescheiden manier zang en blokfluit ; het waren zijn eerste stappen in een lange muzikale ontdekkingsreis. Regelmatig kwam hij samen met andere jonge muzikanten bij zijn leraar blokfluit, die overigens ook klarinet onderrichtte, en alzo kon hij al snel proeven van het bijkomende prestige dat dit gitzwarte instrument, verrijkt met zijn fonkelend chroomwerk, hem kon bieden: op 9-jarige leeftijd was zijn passie definitief gewekt. Diezelfde verscherpte gevoeligheid bracht hem ertoe om enkele jaren later in de academie de orgelklas te vervoegen, hierbij verpletterd door emoties over de onmiskenbare gelijkenis tussen de klavieren van dit nobele instrument en de cockpits van vliegtuigen, die trouwens één van de verrukkingen uit zijn kindertijd uitmaken.

Het parochiale koor was de eerste gelegenheid om de vocale muziek en een gepassioneerde dirigent te ontdekken en in tweede instantie om zichzelf klaar te stomen, eerst als koorlid, vervolgens als organist tot tenslotte koorleider. Objectief gezien deed hij zijn reputatie van wonderkind alzo overmatig alle eer aan. Naast de talrijke leerervaringen die hij aan het hoofd van dat ensemble opdeed, zien sommige kenners net in die ervaring de oorsprong van zijn onlesbare dorst, die hem ook vooruit zal stuwen, om vanaf dan quasi ononderbroken aan het hoofd te kunnen staan van allerlei ensembles, die jegens hem, hoe onverklaarbaar ook, geen rancune schijnen gekoesterd te hebben. Onder hen “l’Orchestre Symphonique des Jeunes de Bruxelles”, dat hij in 1983 oprichtte en gedurende 6 jaar leidde, en het “Bruocsella Symphony Orchestra”, dat hij dirigeerde vanaf zijn oprichting in 1996 tot midden 2002. Na het beëindigen van zijn humaniorastudies, studeerde Alain Baudhuin muziek aan het Koninklijk Muziekconservatorium te Brussel en aan het “Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris”, waar hij met name het hoger diploma klarinet en kamermuziek behaalde en een eerste prijs orgel. Het onderricht van Hubert Schoonbroodt maakte een bijzonder verrijkende episode uit, waarvan de uitstraling veel verder ging dan het kader van de orgelklas waar de lessen doorgingen. Hij studeerde bovendien nauwgezet orkestdirectie gedurende meerdere jaren bij René Defossez en behaalde naast en tegelijkertijd met zijn carrière als organist, als klarinettist en leerkracht, zijn diploma als burgerlijk ingenieur aan de “Université Catholique de Louvain”. Nu zijn professionele activiteiten zich vandaag uitsluitend beperken tot deze van ingenieur, blijft de muziek een voortdurende bron van gedeelde vreugde en emoties. Hij beoefent nog steeds intens muziek als solist, in kamermuziek of als lid van verschillende orkestrale ensembles en deelt de muzikale passie ook met zijn echtgenote en vier kinderen. Arzel niet hem te contacteren voor een muzikaal project!

---

© BSO | Home | English version | Deutsche Fassung | Version française |